ქართული ენის სწავლების ასპექტები – მეორე ენა და სახელმწიფო ენის როლი თანამედროვე პირობებში (ენა, როგორც ხიდი კულტურებს შორის)

ანოტაცია

ნაშ­რო­მი მიზ­ნად ის­ახ­ავს ქარ­თუ­ლი ენ­ის, რო­გორც მე­ო­რე ენ­ის (L2), სწავ­ლე­ბი­სას არ­სე­ბუ­ლი სპე­ცი­ფი­კუ­რი ლინ­გვის­ტუ­რი გა­მოწ­ვე­ვე­ბის ან­ალ­იზ­სა და მა­თი დაძ­ლე­ვის ეფ­ექ­ტუ­რი პე­და­გო­გი­უ­რი სტრა­ტე­გი­ებ­ის შე­თა­ვა­ზე­ბას.

გან­ხი­ლუ­ლია ქარ­თუ­ლი ენ­ის სწავ­ლე­ბის ძი­რი­თა­დი ლინ­გვის­ტუ­რი და მე­თო­დი­კუ­რი ას­პექ­ტე­ბი უც­ხო­ელ­თათ­ვის. ყუ­რად­ღე­ბა გა­მახ­ვი­ლე­ბუ­ლია ფო­ნე­ტი­კურ, გრა­მა­ტი­კულ და ლექ­სი­კურ სირ­თუ­ლე­ებ­ზე, რომ­ლე­ბიც სწავ­ლე­ბის პრო­ცეს­ში გან­სა­კუთ­რე­ბით აქ­ტუ­ალ­ურ­ია არ­აქ­არ­თუ­ლე­ნო­ვა­ნი მსმე­ნე­ლე­ბის­თვის: ქარ­თუ­ლი ზმნუ­რი სის­ტე­მის მრა­ვალ­პი­რი­ან­ო­ბა, სე­რი­ე­ბი და ბრუნ­ვის კომ­პლექ­სუ­რი ფუნ­ქცი­ე­ბი. გა­ან­ალ­იზ­ებ­ულ­ია მე­ო­რე ენ­ის სწავ­ლე­ბის თე­ორ­ი­უ­ლი სა­ფუძ­ვლე­ბი, ენ­ობ­რი­ვი ინ­ტერ­ფე­რენ­ცი­ის რო­ლი და კო­მუ­ნი­კა­ცი­უ­რი მიდ­გო­მის მნიშ­ვნე­ლო­ბა. ნაშ­რომ­ში ხაზ­გას­მუ­ლია კულ­ტუ­რუ­ლი კომ­პო­ნენ­ტის ინ­ტეგ­რი­რე­ბის აუც­ილ­ებ­ლო­ბა, რო­გორც ენ­ის ეფ­ექ­ტუ­რი ათ­ვი­სე­ბის წი­ნა­პი­რო­ბა.